Gözlere Bakan Yalanlar
Sözcükler tek sermayemiz bizle varolan. Üslübumuz sermayemize mevsimlik urba. Kelimelerle barışıkken Allah`ın bir lütfu değil midir hayatın kendi sırlarını bizlere göstermesi.

Bir tiyatro sahnesindeki cinayetler, ölümler ve aşklar ne kadar gerçektir? Gerçek olması arzusuyla yanıp tutuştuğumuz yaşam, gerçekte süslü bir r(i)üya; insanlarsa bu rüyanın figuranları olmaktan ibaretken yaşamın sunduklarına önce aldanıp sonra yutkunup susuşumuz neyin çabası?

Kadınlar -ki varlıkları Allah`ın erkeklere bir hediyesidir- bu güçlerini asla çözemediğim karmaşık şifrelerinden almaktadır. Gözlerine baktığımızda yüreğimize korkular salıp içinde ve sonrasında muhakkak yalanlar bulacağımız; hiç bilmediğiz bir dünyada kayboluşumuz bu yüzden. Kaybolmuşa eziyet acep neyin cabası?

Aşkın büyüsü burnunu sızlatırken anlaşılmaz bir tutkuyla kıvrandığın ömrünün en sıcak eylül gecesinde boş bir kağıtta kalbinden diline yol alan hikmet pırlantalarından daha gerçek ne olabilir ki?